“ฉันเหนื่อยหน่ายกับการทำให้ตัวเองผิดหวัง”
ใครหลายคนคงเคยมีความรู้สึกแบบนี้เหมือนกับ ‘มีแร’ หญิงสาวในเรื่อง Our Unwritten Seoul ชีวิตที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง สังคมที่เน้นความสำเร็จและภาพลักษณ์สมบูรณ์แบบ ทำให้เราเผลอคาดคั้นเอากับตัวเองโดยไม่รู้ตัว
ทั้งที่เราต่างก็รู้ว่า ‘โลกนี้ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบ’ แต่ใช่ว่ารู้แล้วจะทำตามได้โดยง่าย ใครที่กำลังเผชิญสภาวะเช่นนี้อยู่ และกำลังมองหาเครื่องมือช่วยเรียนรู้และทำความเข้าใจตนเอง อยากชวนมา ‘ฝึกเขียนพู่กันจีน’ ศิลปะภาวนาที่จะพาเราเดินทางสู่ภายในเพื่อเรียนรู้การปล่อยวางและยอมรับความไม่สมบูรณ์แบบในตัวเรา
จากปลายพู่กันสู่การเดินทางด้านใน
ศิลปะการเขียนพู่กันจีนไม่ได้เป็นเพียงการประดิษฐ์ตัวอักษรหรือภาพเขียนที่สวยงามเท่านั้น แต่ยังเป็นเครื่องมือในการภาวนาและการเจริญสติ เพราะต้องอาศัยความตั้งใจและสมาธิในทุกขณะ ไม่ว่าจะเป็นการเตรียมอุปกรณ์ การจับพู่กันให้ตั้งตรง การวางมือ และการลงน้ำหนักเส้น ทำให้จิตต้องจดจ่ออยู่กับการเคลื่อนไหวของพู่กันบนกระดาษ ไม่ฟุ้งซ่านไปกับเรื่องราวในอดีตหรืออนาคต แต่จะอยู่กับลมหายใจและการเคลื่อนไหวของร่างกายในแต่ละขณะ
ผู้ร่วมกิจกรรมคนหนึ่งที่เพิ่งเคยเขียนพู่กันจีนเป็นครั้งแรกสะท้อนว่า การฝึกเขียนพู่กันจีนทำให้เธอเรียนรู้ที่จะ “ช้าให้เป็น” จากชีวิตประจำวันอันคุ้นชินกับความเร่งรีบ แต่พู่กัน หมึก และกระดาษตรงหน้าไม่อนุญาตให้เธอรีบเร่ง เธอต้องค่อยๆ ผ่อนจังหวะ หาจุดที่พอดี ไม่เร็วหรือช้าเกินไป เพื่อให้ลายเส้นจากปลายพู่กันสม่ำเสมอ มีส่วนหนาและบางอย่างลงตัว
สังเกตอารมณ์และความรู้สึกภายใน
ขณะที่เราจดจ่ออยู่กับการเขียนพู่กันจีน สมาธิและความสงบที่เกิดขึ้นภายในจะเอื้อให้เราสังเกตเห็นอารมณ์และความรู้สึกได้ชัดขึ้น อาจเป็นความกลัว (ว่าจะทำได้ไม่ดี) ความพอใจ ไม่พอใจ ความรู้สึกชอบ ไม่ชอบ ที่เกิดขึ้นสลับไปมา ขณะเดียวกันลายเส้นของพู่กันก็สะท้อนถึงสภาวะภายในของเรา ความตึงเครียดอาจทำให้เส้นแข็งกระด้าง ความผ่อนคลายอาจทำให้เส้นสม่ำเสมอ เป็นธรรมชาติ การสังเกตนี้จะช่วยให้เราเข้าใจและยอมรับอารมณ์ของตัวเองได้ดีขึ้น
ละวางการตัดสิน และยอมรับความไม่สมบูรณ์แบบ
หลังจบกิจกรรม หญิงสาวคนหนึ่งสะท้อนว่า การเขียนพู่กันจีนทำให้เธอ “เรียนรู้ที่จะไม่ตัดสินตัวเอง และยอมรับความไม่สมบูรณ์แบบ” ขณะที่อีกคนบอกว่าเธอได้ปลดล็อกตัวเองจากความกลัว และ “อนุญาตให้ตัวเอง ‘ได้เป็น’ ‘ได้ทำ’ อะไรก็ได้”
ในโลกแห่งการทำงาน เรามักถูกคาดหวังให้สมบูรณ์แบบ แต่การเขียนพู่กันจีนจะสอนบทเรียนให้เรารู้ว่า ความไม่สมบูรณ์แบบคือความงาม บางครั้งเส้นอาจไม่ตรงตามที่ตั้งใจ หรือตัวอักษรไม่ได้ดูสวยงามเหมือนต้นแบบของครู เป็นธรรมดาที่เราจะรู้สึกหงุดหงิด ไม่พอใจ แต่เมื่อฝึกเขียนไปเรื่อยๆ สังเกตเห็นความพอใจและไม่พอใจที่เกิดดับสลับไปมา เราจะค่อยๆ เรียนรู้และยอมรับว่า ความผิดพลาดหรือความไม่สมบูรณ์แบบนั้นคือส่วนหนึ่งของกระบวนการการเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลง
คือการฝึกฝนการปล่อยวางและยอมรับความเป็นจริง ซึ่งเป็นทักษะสำคัญในการใช้ชีวิตอย่างเป็นปกติและมีความสุข
